Jezus: bron en voorbeeld

Jezus en de Samaritaanse vrouw bij de Jacobsbron. Olieverf-schilderij op doek uit 1890, geschilderd door ©️Henryk Siemiradzki (1843-1902).Het bevindt zich thans in “The Lvov Picture Gallery” in Lvov (Oekraïne).

Niet-uitgesproken preek (oorspronkelijk bestemd voor de Viering van Woord & Communie in een verzorgingshuis) i.v.m. het afgelasten van kerkdiensten om het Corona-virus in te dammen.

Derde zondag in de Veertigdagentijd.

Eerste lezing: Exodus 17,3-7 ; Evangelie: Johannes 4,5-15.19-26


Beste gelovigen,

Water. Bij ons komt het uit de kraan. Elders in de wereld moet men er kilometers voor lopen. In die zin zijn wij hier verwend. Water is essentieel. Daarom liepen de Israëlieten te mopperen in de woestijn, want, heel simpel, ze hadden dorst. Ze werden boos op God, omdat ze al zo lang in de woestijn waren. God laat dan zien dat Hij bij Zijn volk is. Ook als ze boos op Hem zijn. God zorgt ervoor dat Mozes water uit de rotsen kan slaan. Het volk mag zich laven aan fris helder water.

In het Evangelie horen we een klein deel van een hele lap tekst. De vrouw bij de waterput is een Samaritaanse. Volgens de Joden zijn Samaritanen door de duivel bezeten en contact met hen is verboden. Jezus laat zien dat Hij boven de meningen en opvattingen van mensen staat en gaat door Samaria heen en zoekt de mensen op. Zo ook die Samaritaanse bij de waterput.

Begrijpelijk dat die vrouw Jezus eerst wantrouwt. De behoefte aan water blijft, maar dat levende water, waar Jezus over spreekt, vindt die vrouw wel heel aantrekkelijk.

Zij is een mens met behoefte aan het gewone water, maar zij staat evenzo open voor het geestelijke water dat Jezus haar kan geven. Wat is dat dan voor water?

Dat water staat vooral het goede in het leven: liefde, vrede, vreugde. Het klinkt afgezaagd, maar zonder die drie is ons leven in feite niets. Het is iedere dag een hele opgave om liefde uit te dragen, aan vrede te werken en blij en vreugdevol te zijn.

Maar met lelijk kijken en mopperen lossen we ook niks op. Jezus heeft dat feilloos door. En hij beseft als geen ander dat het uitsluiten van andere mensen liefdeloos is. Het negeren en zelfs haten van mensen is als oorlog. En daar is niks vreugdevols aan.

Daarom laat Jezus zien dat wij, dat de Kerken, dat de regeringen niemand mogen beoordelen, veroordelen, uitsluiten, in de kou mogen laten staan. Geen Samaritaan, geen Jood, geen vluchteling, geen homoseksueel, geen ongelovige….niemand mag buitengesloten worden. En dat is best nog wel een ‘dingetje’, nu het Corona-virus genadeloos toeslaat…

Want voor iedereen is Jezus gekomen. Zijn woorden en Zijn voorbeeld zijn als het ware een bron waaraan iedereen zich mag laven. En Wie Jezus op die manier durft te zien en niet zo slecht of afwijzend over Hem denkt en praat, zal merken dat er een Bron in zijn of haar leven is gekomen die niet meer zal opdrogen.

Levend water, water waarin wij gedoopt zijn. Water waaruit wij zijn herboren. En op die manier heel dicht bij God zijn. Ook op onze Goede Vrijdag als het lijden ons treft. Maar op de Goede Vrijdag volgt, ook voor ons, de Verrijzenis. Ons eigen Pasen!

Laten wij samen elkaar dragen in deze Veertigdagentijd door mooie en moeilijke momenten van ons leven heen en samen op weg gaan naar een liefdevol, vredig en vreugdevol Paasfeest! Levend water!!

Amen

Hoe actueel kan Kerstmis zijn

Jezus werd ongeveer 2019 jaar geleden geboren. Dat is al hééél lang geleden. Het is beeldend beschreven in de Bijbel, wat voer is geweest voor zowel sceptici als vromen, tot aan vandaag de dag toe.

Zoals alle oude en beeldende verhalen heeft ook het geboorteverhaal van Jezus een boodschap. En ook de boodschap die eruit te ’hengelen’ is hangt af van de persoon die aan het ’vissen’ is…

De historische geboorte staat voor mij buiten kijf, evenals de impact van Jezus’ komst op aarde, in welke vorm die impact dan ook, positief of kritisch, gestalte krijgt, toen en in ons huidige tijdsgewricht.

Als ‘vrij-zinnig’ gelovig mens durf ik de traditionele vreugde om Jezus’ komst te delen, maar het evenzo kritisch te bezien, zie ook m’n inleiding hierboven.

En in deze periode zie ik via allerlei media verschillende interpretaties van het kerstverhaal voorbij komen, die mij aanspreken.

Zo is daar kunstenaar Bansky, die een traditionele kerstgroep neerzet tegen de achtergrond van een met graffiti beschilderende betonnen wand, waarin een gapend mortiergranaat-gat zit als zijnde de Ster boven Bethlehem, uitdrukking van de gespannen verhoudingen tussen Israël en Palestina.

Zo is daar die kerstgroep in Amerika: Maria, Jozef en Jezus, ieder apart in een kooi, gescheiden van elkaar, want zij zijn vreemdelingen, vluchtelingen.

En die moderne Heilige Familie, waarbij Jozef zich ontfermt over de pasgeboren Jezus terwijl Maria rustig kan slapen. Paus Franciscus vindt het een aansprekend tafereel.

Kerstmis is een traditie, met oude verhalen en samenkomen in kerk en/of thuis; een feest waarin ieders eigen gewoontes, verlangens, verwachtingen en geloof vervat zitten. Zo wordt Kerstmis ieder jaar tegelijk actueel en staan we stil bij al het goede en moeizame in dit tijdsgewricht.

En welke boodschap ‘hengelen’ wij uit Kerstmis? Dat onze wapens zwijgen en wijzen naar vrede? Dat onze grote woorden stil worden? Dat onmin over mag gaan in liefde? Heeft Jezus, na al die eeuwen en door alle ups en downs, ons iets te zeggen? Doet Jezus ons iets voor van die vrede, dat zwijgen, die stilte en die liefde?

Zalig Kerstmis!

Aswoensdag

Het opleggen van de as met de bijbehorende tekst. ©️collage: Emmanuel

De Veertigdagentijd is weer begonnen. En, nee, ik neem geen mediastilte op Facebook en Twitter.

Een aantal van mijn volgers gaan in de komende tijd op Facebook en Twitter wat bezinningsteksten plaatsen en die wil ik extra aandacht gaan geven. Ik ben nooit echt een voorstander geweest van uiterlijk vertoon met betrekking tot onthouding, vasten en versterving. En ik zal dat ook nooit worden.

Ik hoop wel dat de genoemde teksten mij leren om anders, beter en milder met mijn medemensen om te gaan, meer stil te staan bij hun vreugde en verdriet. Ik ken veel mensen om mij heen die een dierbare verloren hebben, onlangs of al wat langer geleden; ik zie mensen moeizaam door het leven gaan. Ik zie ook mensen blij zijn en elke dag dansen en genieten. Ik zie dat mensen elkaar kunnen opbeuren voor elkaar zorgen, waar mogelijk.

Ik ga de komende Veertigdagentijd stil staan…
…kijkend naar mijn eigen leven…
…kijkend naar de betekenis van Jezus voor ons…

Maar ik ga zelf ook gewoon door met leven en genieten.
Ik wens iedereen hetzelfde toe èn…
…met een blij gemoed op weg naar Pasen!