Onbevangen

Kalenderblad van 15 december 2018 uit de “Daily Male”, een erotische mannenkalender. ©️Kunstwerk: Peter Colstee ©️Uitgave: Galerie MooiMan ©️Foto: Emmanuel

Een blik naar de toekomst
Een venster
Niets te zien

Verleden terugkijken
Het heden aanschouwen
Maar geen glazen bol

Zonder ballast leven
Een hele kunst
Onbevangen op weg

Niet verstoppen
Hoopvol vertrouwen
Vleugels krijgen

Vrij vliegen
Vrij leven
Toekomst van geluk

Advertenties

Aangenaam

Couveuse-kennismaking ©Ziekenhuis Tjongerschans Heerenveen

CHJC is niet meer…
De nieuwe vereniging is nog gehuld in mist…
Een ontmoeting…

“Goedendag.”
“Ah, ook goeiedag.”
“Mag ik mij voorstellen? Ik ben Emmanuel voor de lezers van mijn blogs.”
“Ah oké. Tja, sorry, ik heb nog geen naam.
“Oh…. net geboren, zie ik?”
“Ja, en ook nog een beetje te vroeg.”
“Oh, vandaar die couveuse. Wat vervelend.”
“Ja inderdaad, iedereen stond klaar, behalve ik. Voor mij is er nog zoveel wazig en schimmig. Ze dachten dat ik wel volgroeid zou zijn, dus versnelden ze mijn komst. Maar ja….”
“Dat snap ik. In hun fantasie kon het feest losbarsten en zagen ze jouw leven al helemaal af vóór zich, maar dat viel dus tegen.”
“Ja, en ik voel me eigenlijk nu een beetje hulpeloos. Maar uh…wat brengt jou hier? Wèl in voor een feestje?”
“Nee, niet echt. Onlangs heb ik iemand verloren en ben eigenlijk nog niet in de stemming daarvoor.”
“He jasses, gecondoleerd. Hoe oud was diegene die je nu moet missen?”
“34.”
“Oei, das niet oud. Plotseling?”
“Mwa, niet echt. Er waren wel signalen, maar de eindspurt verliep toch nog vrij rap.”
“Ziekte?”
“Er zat wel wat dwars, maar dat was toch niet de eigenlijke doodsoorzaak.”
“Toch niet….versneld?”
“Mja, ik zeg het niet graag, naar het is wel versneld, ja, net als jouw geboorte.”
“Hè wat naar. Je hebt er, zo vermoed ik, niet echt vrede mee….”
“Ach, het is maar hoe je het bekijkt.”
“Was het misschien wel ‘voltooid’?”
“Nee…uh…ja…uh…zo keken eigenlijk anderen ernaar…”
“Oei, dus….”
“Ja, die signalen overheersten wel.”
“Maar jij ziet het heel anders?”
“Mja, ik bezie alles natuurlijk vanuit mijn blikveld.”
“En die anderen….”
“…ja, zien het vanuit hun blikveld. Dat komt nog niet echt samen. Een in mijn ogen nog niet voltooid leven beëindigen, terwijl men vanuit principieel standpunt daar zoveel bezwaren tegen heeft. Dàt volg ik niet, ook al mogen we, vind ikzelf, onze ogen niet sluiten voor de soms schrijnende situaties met betrekking tot dat voltooide leven.”
“Eigenlijk zitten wij samen in hetzelfde schuitje!”
“Hoe bedoel je?”
“Nou, wij hebben allebei wat averij opgelopen door het bewuste of onbewuste ‘enthousiasme’ van anderen: ik ben nog helemaal niet klaar voor het volle leven en jij zit met veel verdriet om een vroegtijdig verlies.”
“Ja, nu we zo praten voel ik dat ook zo. Je bent trouwens best scherp van geest, ondanks dat je nog zoveel dingen wazig en schimmig vindt…”
“Ha, ja, vind je? Nog wat scherps dan: jouw gevoel moet je gewoon gebruiken met te blijven schrijven. Jij schijft toch blogs, zei je?”
“Ja, dat deed ik onder andere ook voor diegene die onlangs overleden is.”
“Ga er mee door voor jezelf om je verlies een plekje te geven en voor anderen zoals ik. Ook ik kan er baat bij hebben om verder te groeien en over een tijdje anders en beter in het leven te staan.”
“Maar denk je niet dat mijn visie zou kunnen schuren met die van de anderen?”
“Niemand is gelijk, niemand denkt hetzelfde, iedereen is uniek en mag er zijn.”
“Ja, zo kijk ik er ook wel tegenaan.”
“Je kraamt best wel wat zinnigs uit en je probeert vrij te denken. Dat zouden meer mensen moeten doen, hihi!”
“Dank je. Ik zal m’n best doen! Het was mij aangenaam! Ik geef je een hand en ik wens je alle goeds!”
“Fijn. Jij ook bedankt! Ben benieuwd naar je toekomstige schrijfsels. Doe je wel even voorzichtig met je hand in deze couveuse. Ik hoop dat ik er snel uit mag. En sterkte jij!”
“Zal ik doen….zó…dat ging voorzichtig genoeg, toch? Tot binnenkort weer!”