In Memoriam: ‘juffrouw Elly’ Branten *4/9/1928 – +3/6/2020

Foto bidprentje van juffrouw Elly ©️Juffrouw Elly

Mijn “In Memoriam”, uitgesproken tijdens de crematie-bijeenkomst voor juffrouw Elly op dinsdag 9 juni 2020:


Wat is vriendschap…
Ooit vertaalde iemand het Bijbelse woord ‘genade’ consequent door ‘vriendschap’. God deelt vriendschap uit. En wat was de gift van vriendschap met juffrouw Elly een genade.

Zo’n 51 jaar geleden, als een kind vol onschuld, kwam ik in haar kleuterklas. En ja, elke herinnering verslijt aan de tijd. Mijn kleuterschooltijd bij haar werd jaren later door haar verhalen weer “Oh ja!” en “Oh ja?”. Juffrouw Elly was kordaat en plaagde graag. Dat laatste vond ik niet altijd fijn.
Maar zij had een warmte. Ik ben gevoelig voor warmte. In mijn onbevangenheid bleef ik haar opzoeken. Op school. In haar Juliana-flat. In haar Willibrordus-huisje. In haar laatste Burcht. Al die 51 jaren. Bij haar voelde ik mij weer een kind, vol onschuld.
En schuld die ik soms ergens over voelde wuifde zij weg als zijnde ‘de loop van het leven‘. Zij was en bleef voor mij mijn kleuterjuf die een klas vol onschuld ging voorbereiden op een wereld waarin de onschuld door maatschappij en religie tenietgedaan wordt met macht, regels, moraal, onderdrukking en noem maar op. Haar eerbied voor die jeugdige onschuld en onbevangenheid eer ik met deze witte roos.

Toen ik monnik werd, maakte jufrouw Elly duidelijk dat ik mezelf moest blijven. Toen ik weer uit het klooster kwam, 10 jaar later (en dat was gisteren 25 jaar geleden), zei ze dat die voorbije kloostertijd een rijkdom in mijn leven zou blijven. En mijn lieve man omarmde zij net zoals zij mij omarmde.
Zij had een rijk mensbeeld en koesterde ieders vrijheid en iedere vriendschap. Zij was iemand om van te houden, aimabel.
In haar lange vriendschap en lat-relatie met Rem koesterden zij elkaars vrijheid en hun gezamenlijke vrijheid van leven. En het was dan misschien niet allemaal volgens de regels, maar ze hadden samen alles gedaan en van alles genoten, zo vertelde ze ooit openhartig.
Het was goed, zo was haar overtuiging, want God was voor haar geen boeman, maar een schenker van al het goede in het leven. Juffrouw Elly durfde buiten bestaande levenslijnen te leven. Ze was bij-de-tijd, artistiek en nieuwsgierig naar nieuwe dingen in het leven.
Een pracht voorbeeld om na te volgen van volwassen vertrouwen en van onbevangen vriendschap genieten. Dat eer ik met mijn tweede witte roos.

Tot het laatst straalde zij die warmte, die vriendschap, die onbevangenheid uit. Ze genoot van het leven. “Ik wil nog niet dood hoor! Het leven is nog steeds mooi!” Maar het verlies van haar Rem, haar lichamelijke pijn en lijden tekenden haar steeds meer.
Onze bezoekjes en telefoontjes ervaarde zij als een geschenk en afleiding. Emoties waren er bij haar en bij ons, tranen van dankbaarheid voor de warme vriendschap.
Een paar weekjes geleden belde ze op. Ze nam afscheid. We namen afscheid in dankbaarheid met blijvende vriendschap over de doodsgrens heen. En ja, de dood mocht gaan komen van haar. Genoeg genoten, genoeg geleden en heel misschien, aan die Overkant, weer dierbaren ontmoeten? Wat gun ik haar nu die rust en dat vooruitzicht, welke nu aan haar zullen geschieden! Maar mijn hart huilt… Een stukje jeugd in mij is gestorven.

Tekst op het bidprentje van juffrouw Elly. ©️Juffrouw Elly

Moge de volgende bede, voor haar en voor ons allen samen hier, mijn laatste maagdelijke witte roos vergezellen:

Ga met God en Hij zal met je zijn
tot wij weer elkaar ontmoeten
in Zijn naam elkaar begroeten
Ga met God en Hij zal met je zijn

Adieu, tot ziens aan die Overkant, jufrouw Elly!

Vrijheid

Op 31 augustus jl. werd het Herdenkingsjaar 75 jaar Bevrijding geopend in Terneuzen met de Herdenking van de Slag om de Schelde. De NOS zendt op bepaalde momenten een serie Bevrijdingsjournaals uit, direct aansluitend op het Journaal van 20.00 uur. Ook heeft de NOS een speciale website in het kader van 75 jaar Bevrijding, waarop elke dag nieuwsberichten rond de oorlogshandelingen van 75 jaar geleden worden geplaatst. Een unieke gelegenheid om de strijd voor onze vrijheid terug te zien en daar bij stil te staan.

Onze vrijheid is een groot goed en dat gegeven wordt vaak voor het voetlicht gebracht wanneer een bepaalde vrijheid beknot dreigt te worden. Denk aan de vrijheid van geloof, meningsuiting, te mogen zijn wie je bent, hoe jij je kleedt,…. en maak het rijtje zelf maar completer!

Terwijl ik dit schrijf dendert, dankzij president Trump met “mijn grote en ongeëvenaarde wijsheid” (zijn eigen woorden…!), het Turkse leger onder opperbevel van president Erdogan met de operatie-naam “VredesLente” (‘PeaceSpring’) Noord-Syrië binnen om de Koerden aldaar te verdrijven. Je zou ook kunnen zeggen dat die dictator/terrorist land gaat inpikken (denk aan wat Poetin deed met de Krim) en genocide pleegt op de bevolking aldaar, een actie die je beter zou kunnen omschrijven als “OorlogsWinter” (‘WarWinter’). Maar nee, dat mag niet van die dictator en wie zijn actie in een negatief daglicht brengt in de (sociale) media wordt zwaar gestraft. Ik ben benieuwd…

Zie hier het gegeven, dat ik mijzelf een spiegel moet voorhouden, wanneer ik mijn eigen vrijheid van meningsuiting over de Turkse agressie verwoord en tegelijk het absurde en stuitende taalgebruik in de diverse (sociale) media aan de kaak wil stellen, wanneer bijvoorbeeld een doorrijder na een dodelijk ongeval doorgaans eenzelfde dood wordt toegewenst of in ieder geval een levenslange vorm van krepering tegemoet moet gaan.

Vrijheid. Het blijft mij en velen bezighouden. Ook binnen religies wordt vrijheid gepredikt, maar dan moet je je wel aan allerlei regeltjes en wetjes houden. Díe geven namelijk vrijheid. Jaja! Net zoals de Nashville-verklaring zijn de wetjes, regeltjes en dogmaatjes meer een krampachtig bij elkaar houden en in stand houden van de eigen cultuur en machtstructuur. “Zo is het nu eenmaal! Punt!!”

Met zo’n houding sterft elke discussie een voortijdige dood, ook waar het een verschil in Bijbel-lezen/opvatting betreft. Doorgaans zijn dat oeverloze discussies, waarin de één God ‘zus’ ziet en de ander God ‘zo’ ziet. Een mooi voorbeeld daarvan is het discussiëren over de legitimiteit van ‘homoseksualiteit’ (lees: mannen die HET met mannen doen) in de Bijbel. De ene halsstarrigheid tegenover de andere halsstarrigheid. Daar kom je niet uit en DE waarheid bestaat niet.

Op 11 oktober is het de International Coming Out Day. Op één gemeente na (Gemeente Schouwen-Duiveland) hijsen alle gemeenten in Zeeland de Regenboogvlag. Moet dat? Nee. Niks moet. Maar stáán voor diversiteit en acceptatie van iedereen, óók van hen die anders denken over LHBT-kwesties, is voor mijzelf zichtbaar in die Regenboogvlag. Het is voor mij ook weer als het kijken in een spiegel. Èn een vorm van zichtbaar willen zijn èn blijven van een nog altijd in de marge van de samenleving gedrukte groep mensen, want het laagje acceptatie en respect is maar dun.

Eigen mening, een grote mond, onderdrukkende wetjes, regeltjes en dogma’s, stoere taal in de (sociale) media, etc.: dat alles is zoiets als die ‘Punt!’ van hierboven.

Het is goed om te beseffen:

Waar mensen een ‘punt’ maken, schrijft God een ‘komma’…

…en kunnen we de vrijheid vieren!

 

 

Roze Zondag

Roze is de mengkleur van paars en wit: halverwege de Veertigdagentijd (Zondag “Laetare” = “Verheugt u”) breekt de witte kleur van het Paasfeest al door. ©️Paaskerk (PKN), Oss

Half-Vasten
Roze gekleurd

“Laetare”
“Verheugt u”

Het paars verbleekt
De boete verzacht
Het licht nadert
Verlossing komt
Wij weten dat

Sterker nog
De zonde verdwijnt
Verdween
Tweeduizend jaar geleden
Genageld aan een kruis

Niets te vrezen
Over en uit
Vrijheid te over
Niets verhindert
Liefde ongeremd
Overvloed
Slechts liefde
Zonder zonde
Zonder etiket
Zonder oordeel

Dankzij Jezus

Nu wij nog
Hem volgen
Daarin
Als kerk
Als wereld
Als mens

Geen regels
Slechts liefde

Amen