Stilte

Bewolkte zonsopgang boven het Kanaal door Zuid-Beveland. ©️Emmanuel

Stilte heeft vele vormen en facetten. Er zijn ook heel veel redenen voor stilte, een stilte, de stilte.

Nachtrust bijvoorbeeld brengt je (hopelijk) in stilte tot een goede reset van alle drukte. In een klooster kun je verplicht de stilte beleven of juist de stilte opzoeken. Ervaar de stilte in de vroege ochtend met een opkomende zon (zie mijn foto van 17 augustus jl. hierboven). In de stilte kun je veel horen. Loop maar eens door een bos. Een kartuizer monnik vertelde eens dat het in de hoge besneeuwde bergen rond zijn klooster zo stil kon zijn dat hij zijn eigen hart hoorde kloppen.

Er is op mijn weblog een stilte ingetreden. Inspiratie genoeg, zou je zeggen, met alles rond Corona, 25 jaar Pride, de vele gebeurtenissen in de wereld, in de Kerk, in de buurt, in mijzelf.

Gelukkig is die stilte nu dus een inspiratiebron.

Die stilte rond mijn schrijfsels is er zomaar. Het kwam even niet. Ook m’n sporadische preken in parochiekerk en verzorgingshuis verstomden. Door Corona lag mijn actieve kerkelijke inzet vrijwel stil. En nu alles heel voorzichtig en heel langzaam weer wordt opgestart houd ik de boot even af.

Het gaat even niet meer. Er is teveel zorg en tijd nodig in de familie. Dat vraagt keuzes. Schrappen. Stapjes terug doen. Even de focus op andere zaken. Overbelasting tegengaan. Rust vinden en creëren om op te laden en voorlopig even dat andere belangrijke spoor in de familie te volgen.

Ook rust en stilte vinden om de momenten van afscheid van een jaar geleden opnieuw de revu te laten passeren. Vele bekenden die het afgelopen jaar en vorig jaar stierven komen in flarden van gedachten en gebeden langs in mijn herinneringen. Mijn vader stierf op 25 augustus. Mijn schoonmoeder zes weken na mijn vader.

Ik wil de tijd vinden om er stil bij te staan. Stilte. Een vorm van verwerken. Ruimte scheppen in hoofd en hart. Soms kun je dat alleen. Soms doe je dat samen. En soms heb je daar een stimulans bij nodig. Niet gek dat ik verlang naar de stilte van m’n vroegere klooster, waar ik 35 jaar geleden intrad. Die stilte die ik indertijd, 10 jaar later, achter me liet, die stilte heb ik nu nodig.

Tot dat moment daar is, zal ik toosten, met een lach en met een traan, op die vele mooie levens die voltooid zijn, in het bijzonder op het leven van m’n vader en het leven van m’n schoonmoeder. Toosten op het leven, want de dood heeft nooit het laatste woord. Toosten met bijvoorbeeld een goed glas Trappistenbier van La Trappe. Met een prachtige Quadrupel, waarvan ik aan de wieg gestaan heb. Gebrouwen in stilte, zegt de commerciële slogan. En ook: Proef de stilte. Mooie woorden. De echte stilte proef je niet met bier. Die moet je ondergaan. En heb je soms nodig. Maar een Quadrupel geeft wel een aanzetje daartoe…

Op weg naar een goede nachtrust! In stilte…

Vlagkeuzestress

Onze vlaggen. ©️Emmanuel

Al ruim een jaar hangt bij ons de ‘Corona’-vlag uit: “Met elkaar. Voor elkaar”, om tot uitdrukking te brengen en in herinnering te roepen dat we alleen samen Corona onder controle krijgen. Samen de maatregelen volgen die afgesproken zijn. Samen gáán voor de vaccinatie, ondanks de (super-zeldzame) bijwerkingen. Samen weten dat we dat doen voor iets groters: Corona wereldwijd beheersbaar maken en zo mogelijk elimineren.

Er waren natuurlijk een paar onderbrekingen van het uithangen van die vlag: van nationale aard, oranje aard en anders geaard. Maar nu komt op maandag 17 mei de “Internationale Dag tegen Homofobie, Bifobie en Transfobie” (IDAHOBIT-dag) eraan …. op dezelfde dag als de 50e verjaardag van onze Koningin Máxima! Oei… Ooit vlagde ik op die dag met de Regenboogvlag en de oranje wimpel. Maar dat is ook zo verkapt en geen hond die het snapt.

Nu wordt dit jaar in kerkelijke kring dankzij allerlei oproepen daags tevoren op zondag 16 mei aandacht besteed aan die “IDAHOBIT”-dag met het branden van een Regenboogkaars en aangepaste gebeden en/of lezingen en/of liederen.

Dat is heel bemoedigend voor een grote groep mensen die met woorden of zelfs met daden om hun geaardheid worden genegeerd, belachelijk gemaakt, gemarteld en/of zelfs vermoord. Dàt is Gode een gruwel…! En het gebeurt op basis van oude teksten die meer dan 2000 jaar geleden geschreven werden over hoe men toen dacht over God. Één ding weet ik zeker: over liefde tussen twee mannen wordt in de Bijbel stilzwijgend gezwegen…

En toch: in mijn RK-Kerk zal op slechts enkele plaatsen voorzichtig wat aan die “IDAHOBIT”dag gedaan worden, want daar zitten de institutionele theologie en de daaruit voortvloeiende standpunten klaarblijkelijk nog altijd in de weg en daarmee laat de RK-Kerk vele gelovigen in de kou laat staan. Dat wordt door vele Rooms-Katholieke ambtsdragers ook ruiterlijk erkend en wordt er doorgaans alleen op persoonlijke titel medeleven betuigd. Moedig, maar het vraagt om meer…!

Maar ik zat met mijn stress om de vlagkeuze van aanstaande maandag…

Omdat ik zondag flink in de weer ben met mijn medewerking aan twee kerkelijke (protestantse) vieringen in het kader van de IDAHOBIT”-dag heb ik besloten om onze Regenboogvlag op zondag 16 mei fier te laten wapperen en op maandag 17 mei voluit te vlaggen voor onze jarige Koningin!

En wat zou het leuk en veelkleurig zijn als velen met mij op nog veel meer LHBT-gerelateerde dagen de Regenboogvlag 🏳️‍🌈 zouden gaan uithangen…

17 mei: Internationale Dag tegen Homofobie,Bifobie en Transfobie (IDAHOBIT)

Maandag 17 mei is het de Internationale Dag tegen Homofobie, Bifobie en Transfobie (IDAHOBIT-Day), een dag waarop het geweld in woord en daad tegen alle niet-100%-hetero’s aan de kaak wordt gesteld.

Daarom wordt op zondag 16 mei in diverse Zeeuwse kerken daar aandacht aan besteed op initiatief van het Anti Discriminatie Bureau Zeeland, die ook aan de deelnemende kerken gebedsteksten en Regenboogkaarsen ter beschikking stelt.

In Goes wordt dit initiatief door de PKN-Goes overgenomen op zondag 16 mei in de online-dienst van 10.00 uur vanuit de Vredeskerk.
Ook de online-Vesper-viering van 17.00 uur in de Grote Kerk staat in het teken van de IDAHOBIT-dag.

Beide vieringen hebben als thema: “Exaudi!”, “Hoor, Heer, hoe ik roep!”

Aan beide vieringen verleen ik mijn medewerking.
Ds. Nelleke van der Linden gaat daarin voor.
Deze vieringen zijn dus alleen online te volgen en ook later terug te kijken via deze link:
https://kerkdienstgemist.nl/stations/334-Protestantse-Gemeente-Goes/events

Je bent digitaal van harte welkom!