Een open Hemel

Onze Adventskrans in 2020. ©️Emmanuel

“Scheur toch de hemel open en daal af” (…)
“Zie op ons neer: wij zijn uw volk!”
(uit Jesaja 63)

Deze tekst uit de kerklezingen van vandaag, 1e Adventszondag, stoot een diep verlangen in mij wakker en maakt mij erop attent dat er wat te gebeuren staat: Kerstmis is in aantocht.

En ongeacht hoe jij het kerstfeest gaat vieren en hoe je het ook wendt of keert: het is het herdenken van de geboorte van Jezus, zijn verjaardag. Zonder zijn geboorte zou er nooit een kerstfeest zijn zoals wij dat kennen, ook al is de geboorte van Jezus ver na z’n dood ‘gepland’ over een ‘heidens’ winterfeest heen. Je kunt dat hier eens nalezen: https://nl.wikipedia.org/wiki/Kerstmis . Interessant!

En ja, ik wil stilstaan bij Jezus’ geboorte. Ik vind hem een belangrijk figuur in m’n leven. Hij heeft mij verlost van een knechtend leven; hij, als zijnde het leven zelf, geeft door zijn voorbeeld aan mij een richting door het leven heen op de wegen die ik mag kiezen en bewandelen. Geen dwang in één richting, maar zijn voorbeeld is uitnodigend om mijn verantwoordelijkheid te nemen in mijn leven. Met vallen en opstaan heb ik dat geprobeerd, ook in het afgelopen jaar.

Nu, op de 1e Adventszondag, is een nieuw kerkelijk jaar aangevangen en brandt de eerste kaars op onze Adventskrans. Elke zondag een lichtje erbij. Nog drie te gaan…

We zijn op weg naar Kerstmis, naar Jezus’ verjaardag. Ik kijk er naar uit en laat het licht van hem doorschijnen in de vele lichtjes die ik binnenkort weer gaan ontsteken in en rond ons huis, in de kerstboom en nu dus al een beetje met dit eerste kaarsje.

Ik hoop ook een lichtje te mogen zijn voor anderen in deze donkere tijd en ik hoop dat velen een lichtje zullen zijn voor elkaar. Want ook Jezus gaf weer licht aan mensen en daarom is ook Kerstmis een feest met lichtjes en versieringen.

Ik zal veel missen met Kerstmis: mijn vader, mijn schoonmoeder, mijn kleuterjuf, twee dierbare vrienden, twee kloosterbroeders en nog meer dierbaren die mij in het bijna voltooide jaar 2020 ontvielen door de dood. En ik zal smeken naar Boven:

“Scheur toch de hemel open en daal af! Zie op ons neer: wij zijn uw volk!”

Het wordt een Kerst met een traan.
Ongetwijfeld.

Maar hoe dan ook: het wòrdt Kerstmis!
De Hemel scheurt open!
En ik ga er naar uitkijken!!

In Memoriam: Friedhelm Lamper *5/3/1950 – +12/11/2020

Friedhelm Lamper in oktober 2020. (Foto: StockFoto, Marjolein Annegarn. Oktober 2020. Zie ook deze link: https://www.lhbtnetwerkzeeland.nl/nieuws-agenda/nieuws/zeeuwse-lhbters-stockfotos)

Mijn lofrede
namens ChristenQueer-regio Zuid-West
tijdens de
Uitvaart van Friedhelm Lamper
in de Koorkerk te Middelburg
op woensdag 18 november 2020.

 

Friedhelm: schipper naast God

Als een man van het water was Friedhelm, varend op een schip, in zijn element. Toen hij weduwnaar werd van zijn vorige partner Peter, maar ook op meerdere momenten in zijn leven, moest hij opnieuw zijn vaarkoers bepalen. Friedhelm bloeide, na een tijd van pijn en rouw, weer open.

Openheid in wie je bent maakt je kwetsbaar, maar schept ook helderheid en duidelijkheid. Dat zag Robert in hem en samen gingen zij scheep. Niet als twee kapiteins op een schip, maar elkaar aanvullend in sturen en koers houden.

Lees meer over dit bericht

De dag breekt aan